p'मेर विद्यार्थीको, आम्दानी शून्य जस्तो — तर सम्पत्ति करोडौंको। यो कुनै प्रेरणादायी ‘सक्सेस स्टोरी’ होइन, प्रणालीभित्रको असमान पहुँच र शक्तिको स्पष्ट संकेत हो। ‘नेपोबेबी’ हरूको नाममा देखिने यति ठूलो चलअचल सम्पत्ति केवल पारिवारिक पृष्ठभूमिको उपहार मात्र होइन, प्रायः राजनीतिक पहुँच, नेटवर्क र विशेषाधिकारको परिणाम हो भन्ने शंका गर्नुपर्ने अवस्था छ।
जहाँ धेरै युवाहरू आधारभूत अवसरका लागि संघर्ष गरिरहेका छन्, त्यहीँ केहीले बिना स्पष्ट स्रोत असीमित सम्पत्ति जोड्नु केवल संयोग होइन — यो संरचनागत समस्या हो। सम्पत्ति हुनु गलत होइन, तर त्यसको स्रोत लुकाउनु वा अस्पष्ट हुनु गम्भीर विषय हो।
नयाँ पुस्ता र पारदर्शिताको कडी
हामीले ‘पुराना’ पुस्तालाई मात्र प्रश्न गरेर पुग्दैन, अहिलेका ‘नयाँ’ र ‘युवा’ अनुहारहरूलाई झन् कडाइका साथ सोध्नुपर्ने बेला आएको छ —
यी प्रश्नहरूको जवाफ कसले दिने?
- तपाईंको सम्पत्ति कहाँबाट आयो?
- कुन प्रक्रियाबाट आयो?
- कसको पहुँच र प्रभाव प्रयोग भयो?
यदि यी प्रश्नको स्पष्ट, पारदर्शी र विश्वसनीय जवाफ दिन सकिँदैन भने, त्यो सफलताको कथा होइन — त्यो प्रणालीको दुरुपयोग, नैतिक विफलता र संस्थागत कमजोरीको प्रमाण हो। युवा हुनु मात्रले जवाफदेहिता घट्दैन, बरु अझ बढ्छ।
“परिवर्तनको दाबी गर्नेहरूले नै सबैभन्दा पहिले आफ्नो पारदर्शिता प्रमाणित गर्नुपर्छ। युवा हुनु मात्रै योग्यता होइन, इमानदारी र पारदर्शिता नै नयाँ युगको वास्तविक मापदण्ड हुनुपर्छ।”
— सुशासन र पारदर्शिताका लागि एक नागरिक बहस